Μάνος Χατζιδάκις

Τον Μάνο Χατζιδάκι τον «ερωτεύτηκα» στα 12 μου χρόνια, όταν πρωτάκουσα από το ραδιόφωνο τις «Έξι λαϊκές ζωγραφιές». Από εκείνη τη στιγμή, άρχισα να παρακολουθώ κάθε του βήμα στον κινηματογράφο, το θέατρο, το μπαλέτο. Κι αυτός ο «έρωτας» έγινε πάθος, όταν πια είδα τη «Στέλλα» αλλά και το «Τριαντάφυλλο στο στήθος» και τον «Κύκλο με την κιμωλία» στο «Θέατρο Τέχνης». Στον ίδιο τον Μάνο πρωτομίλησα σαν θαυμαστής, λίγο πριν αρχίσω να δουλεύω στο ραδιόφωνο. Μου φάνηκε εκνευρισμένος και απρόσιτος. Μετά, όντας πια στο ΕΙΡ, τον έζησα λίγο πιο κοντά : στα Φεστιβάλ Τραγουδιού του ’60 και του ’61, στις συναυλίες της ορχήστρας της Ραδιοφωνίας στο θέατρο «Κεντρικόν» και στο καλοκαιρινό του «Εθνικού Κήπου». Ακόμα και σ’ ένα ταξίδι της ορχήστρας στη Θεσσαλονίκη, όπου με είχε πάρει μαζί του ο Γενικός Διευθυντής Ραδιοφωνίας Πύρρος Σπυρομήλιος. Κάποιο μεσημέρι του ’62, η Κίττυ Σολομού μού ανήγγειλε ότι θα πηγαίναμε μαζί στο σπίτι του Χατζιδάκι στη Ρηγίλλης. Εκεί για πρώτη φορά, ο Μάνος ήταν εγκάρδιος μαζί μου. Πριν φύγω μάλιστα, μου έδωσε κάποιες μουσικές του, για να τις παίξω στις εκπομπές μου.  

Μάνος Χατζιδάκις

Χατζιδάκις για πάντα

Η συμφιλίωση

Νέο υλικό